Kramer 612 to gitara z 1987 roku. W latach 80. Kramery kojarzyły się przede wszystkim z Eddiem Van Halenem – i właśnie dlatego jako jego fan zawsze chciałem mieć taką gitarę.
Seria Overseas
Mój egzemplarz pochodzi z serii Overseas, co oznacza, że nie był produkowany w USA – choć numery seryjne zdają się mówić co innego. Niestety nie udało mi się znaleźć informacji o drewnie. Wydaje mi się, że to lipa albo topola, ale pewności nie mam.
Jak do mnie trafił
Gitarę mam od 2006 roku. Kupiłem ją za psie pieniądze, a potem włożyłem w nią trzy–cztery razy więcej. Tak to bywa z gitarami, które się kocha.
Modyfikacje
- Oryginalne przetworniki zastąpiłem markowymi – oryginalne nadal mam. Dziś w środku pracują m.in. Seymour Duncan i Bill Lawrence (więcej w osobnym filmie i artykule o czystym brzmieniu tej gitary).
- W 2007 roku wymieniłem progi na jumbo. Od tego czasu gra się bardzo wygodnie. Operacja wymagała lekkiego podniesienia siodełka, bo oryginalne było osadzone niżej.
Brzmienie
Kramer jest tak wszechstronny, że można na nim nagrywać wszelkie style muzyczne. Połączenie przetworników single i humbuckerów daje szkliste, gardłowe brzmienie, które środkiem przebije się przez wszystko, a humbuckery jak topory przebiją się przez każdą ścianę.
Do nagrania filmu użyłem kultowego, choć tranzystorowego Rolanda Cube – lampowy Laney GH100L i paczka Orange PPC212 czekały wtedy na strychu na lepsze czasy. Mimo to gitara pokazuje swój charakter i dokładnie słychać różnice między pozycjami przełącznika.
Moja kolekcja w pigułce
Jako fan Eddiego Van Halena mam Kramera, jako fan Nuno Bettencourta – Washburna N4, a jako miłośnik Paula Gilberta i Johna Petrucciego – japońskiego Ibaneza RG550 z 1991 roku.
