Rodzina: Instrumenty klawiszowe
Fot. jmorland, CC0, Wikimedia Commons
Organy Hammonda to elektromechaniczny instrument klawiszowy, który Laurens Hammond opatentował w połowie lat 30. XX wieku. Miały być tańszą i mniejszą alternatywą dla organów piszczałkowych w kościołach. Zamiast tego stały się jednym z najbardziej charakterystycznych brzmień jazzu, bluesa i rocka.
Jak to działa
Wewnątrz obraca się zestaw metalowych kół zębatych (tonewheels), a przy każdym z nich znajduje się przetwornik. Organista miesza brzmienie suwakami (drawbars) – jak kucharz przyprawy – dodając lub odejmując kolejne alikwoty.
Głośnik Leslie
Nieodłącznym partnerem Hammonda jest głośnik Leslie z obracającymi się elementami. Dźwięk „krąży” po pomieszczeniu, a muzyk przełącza obroty między wolnymi i szybkimi. To właśnie ten wirujący efekt słychać w wielu klasycznych nagraniach.
W rocku i w jazzie
Najsłynniejszy model to B-3, produkowany w latach 1955–1974. Jazz: Jimmy Smith, Larry Young. Rock: Jon Lord (Deep Purple), Keith Emerson, Gregg Allman, a także Procol Harum w „A Whiter Shade of Pale”.
Grasz na tym instrumencie? Podziel się doświadczeniami w komentarzu poniżej – podpowiedz innym, co warto wiedzieć.
Historie muzyków
Nikt jeszcze nie opowiedział swojej historii z tym instrumentem. Bądź pierwszy!
Zauważyłeś błąd albo znasz ciekawostkę? Zaproponuj poprawkę
Popraw tekst hasła poniżej (nagłówki zaczynają się od „## ”, punkty listy od „- ”). Po sprawdzeniu wprowadzimy zmianę – podobnie jak w Wikipedii.